Poemë për Babanë

Nga Luan Kalana

“Kaçka e tim Eti”


& Një ditë në perëndim portokalli vere,
kur isha i ri,provoja te shkruaja poezi
mes degëve te arrës që rrinte për karshi,
nëpër rrezet e diellit si flaka e farkëtarit,
një zë foshnje me ngacmonte në dritare. 


&
E lashë ditarin e nxënësve të mi,
“muza” me mua kish rene ne dashuri,…
I frymëzuar shkrova mbi një fletë,
figurat me radhë, si gurët e shahut
siç vihen njerëzit pas nuses në valle. 


&
Me një dore shtrëngoja metaforën,
fabulën ma fali muza si Abetare,
me tjetren trokisja ritmin me rimë,
nuk e di shkruaja a kendoja melodi. 


&
Lëvroja fjalët si avlëmend me nxitim,
perzieja si piktori njgjyrat me fjalë,
te mulliri i vjetër priste ” poezia ” tjetër,
traktoristja e parë,vasha vishocare. 


&
I hidhja, i prisja figurat si xhongleret,
i ngjitja i zbrisja, si fëmija shkallët,
i numëroja kur i ngjitja, kur zbrisja,
rrëshqisja si femijet mbi sane. 


&
“-Ç’mendohesh,ç’je skuqur, s’më sheh,
si disk fluturues që vjen nga lart?
Jam pema,arra e babait tënd,
degjon ,jam kaçka e tit Eti !… 


&
-Degët e mia kanë hipur mbi çati
sëpatat katile duan të më presin!,
E do, apo s’e do babanë ti?!
S’të dhimbset, do mbetet pa krahë! “ 


&
Ishte mit pagan i vjetër,
i frikshem e pak supersticioz,
po te thahej kaçka, po mbaronte
ky ishte fundi , vdekja e të Zotit. 


&
Terë jetën babai im,kur ishim çiliminj,
e perkedhelte, kujdesej ai për të,
e ujiste e krasitte gjethet ia fshinte,
sikur e kishte femijë,fshehurazi i fliste. 


&
U rit u bë e madhe,zaptoi oborrë,
na pelqente te rinim ne hijen e saj,
te hanim lakrore, pershesh me dhallë,
vraponim si kuajtë ne lëmë me litarë. 


&
Kur e mësuam historin ishte vonë,
babai kish fluturuar lart në qiej,
kaçka si nuse stolisur kish zgjatur degët,
si parashute, me ombrellë nën retë. 


&
Na thoshte komshiu përherë:
“-Yt ate s’ka vdekur,arra s’eshte tharë,
ajo ka marre retë,sa rron kaçka juaj,
Yt ate,shpirti i tij është gjallë! 


&
“ Eshtë historia e permallur e tim Eti ,
dashuria e poezisë sime të parë.
Babai s’ron më,tretur ne varet,
Kaçka e tim Eti,..vjersha e tij mbeti…



P.s.-Çfarë është Kaçka? Në djalektin e devollit, (Arra pemë frut) quhet Kaçkë –
“muza”-frymezim poetic..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s